Gram Negatif İdrar Yolu Enfeksiyonu Etkenlerinin Antibiyotik Dirençleri

Yazar/lar: Ayça Kömürlüoğlu, Kübra Aykaç, Yasemin Özsürekçi, Sevgen Tanır Başaranoğlu, Asiye Bıçakçıgil, Ümran Liste, Belgin Altun, Banu Sancak, Ali Bülent Cengiz, Ateş Kara, Mehmet Ceyhan

Özet

Amaç: İdrar yolu enfeksiyonları (İYE) çocukluk yaş grubunda en sık karşılaşılan enfeksiyonlar arasındadır. Bu çalışma ile üçüncü basamak bir hastanede idrar yolu enfeksiyonlarında etiyolojik ajanların değerlendirilmesi, antimikrobiyal direnç paternlerinin belirlenmesi, ampirik tedavi önerilerinin gözden geçirilmesi amaçlandı.

Gereç ve Yöntemler: Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesi yataklı servis ve polikliniklerinden 01.01.2012-31.12.2015 tarihleri arasında hastanemiz mikrobiyoloji laboratuvarına gönderilen ve Gram negatif (-) üreme saptanan 4421 idrar örneğinin kültür ve antibiyogram sonuçları retrospektif olarak değerlendirildi.

Bulgular: Gram negatif üreme saptanan 4421 örnekten %64.1’inde Escherichia coli, %17.1’inde Klebsiella spp, %7.4’ünde Proteus spp üremesi saptandı. Tüm gram negatif mikroorganizmalar birlikte değerlendirildiğinde; en yüksek direnç ampisilin (%75.1), sefazolin (%59), ampisilin-sulbaktam (%49.7), trimetoprim-sulfametoksazol (TMP-SMX) (%45.2), sefiksim (%33.1) ve seftriaksona (%31.4) karşı saptandı. En düşük direnç meropenem (%3.2), ertapenem (%3.4), kolistin (%7.2), amikasin (%16.2), siprofloksasin (%21.1), piperasilin tazobaktama karşı (%23.2)’di.

Sonuç: Çalışmamızda çocukluk çağı idrar yolu enfeksiyonlarında ilk seçenek olarak kullanılan birinci kuşak sefalosporinlere, ampisilin, ampisilin-sulbaktam ve TMP-SMX’e karşı yüksek direnç saptanmıştır. Tedavide başarılı olabilmek, morbidite ve uzun dönem sekellerini en aza indirebilmek için İYE nedeni olan patojenlerin sıklığı, yerel veya bölgesel antibiyotik dirençlerinin bilinmesi ve bu doğrultuda ampirik tedavinin düzenlenmesi gereklidir.

Anahtar Kelimeler

Ampirik tedavi, Antibiyotik direnci, Çocuk, İdrar yolu enfeksiyonu